Beleids­woordenboek sekswerk

Advertentie: elke commerciële uiting in een medium dat een seksbedrijf of sekswerker onder de aandacht van het publiek brengt. In veel gemeentelijke verordeningen is bepaald dat advertenties voor seksbedrijven aan bepaalde eisen moeten voldoen (zoals het vermelden van een telefoonnummer of vergunningnummer).

Beheerder: de natuurlijke persoon die door de exploitant is aangesteld voor de feitelijke leiding van een seksbedrijf of seksinrichting. De beheerder is verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken op de werkvloer en moet ervoor zorgen dat de exploitatie volgens de vergunning en wet- en regelgeving verloopt.

Bezoeker: degene die aanwezig is in een seksinrichting, met uitzondering van personen die daar uit hoofde van hun functie of rol moeten zijn.

Erotische massagesalon: een inrichting waar massages worden gecombineerd met seksuele handelingen. Omdat hierbij seksuele diensten tegen betaling worden verleend, geldt een erotische massagesalon als een seksinrichting.

Escortbedrijf / escortservice: een vorm van prostitutie waarbij de sekswerker op afspraak de klant op een door de klant gekozen locatie bezoekt, bijvoorbeeld bij de klant thuis of in een hotel. Dit kan via een bemiddelend bureau plaatsvinden of zelfstandig door de sekswerker worden georganiseerd.

Exploitant: de natuurlijke persoon, bestuurder van een rechtspersoon, of de voor die rechtspersoon tot vertegenwoordiging bevoegde persoon, voor wiens rekening en risico een seksbedrijf wordt uitgeoefend. De exploitant is de vergunninghouder en eindverantwoordelijke voor het bedrijf.

Hotelsekswerk: de praktijk waarbij sekswerkers een hotelkamer huren om klanten te ontvangen, vaak zonder dat het hotelpersoneel op de hoogte is. Het is een discrete en comfortabele optie vanwege de goede voorzieningen, maar er is geen formeel toezicht vanuit het hotel of de overheid.

Klant: degene die gebruikmaakt van de door een exploitant van een seksbedrijf of een sekswerker aangeboden seksuele diensten. Synoniemen zijn prostituant of bezoeker (in informele zin), maar juridisch wordt onderscheid gemaakt tussen klanten en andere bezoekers.

Prostitutie: het zich beschikbaar stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een ander tegen betaling. Dit omvat alle gevallen waarin iemand, vrijwillig en meerderjarig, seksuele diensten aanbiedt in ruil voor geld of een andere vergoeding. Vergunde prostitutie is legale prostitutie die op grond van lokale regelgeving vergunningplichtig is. Onvergunde legale prostitutie is prostitutie die op grond van lokale regelgeving niet vergunningplichtig is. Illegale prostitutie is een term die in drie betekenissen wordt gebruikt. Het betreft: 1) de onvergunde (exploitatie van) prostitutie terwijl wel sprake is van een vergunningplicht; 2) de exploitatie of prostitutie met een vergunning waarbij sprake is van het niet voldoen aan (een) vergunningsvoorwaarde(n); en 3) vormen van betaalde seks die verboden zijn bij de wet, bijvoorbeeld mensenhandel.

Raamsekswerk: een vorm van prostitutie waarbij de sekswerker vanuit een met een groot raam afgeschermde werkruimte klanten werft. Dit gebeurt meestal in aangewezen zones waar sekswerkers zichtbaar zijn vanuit de openbare ruimte (zoals in red-light districts).

Raamsekswerkbedrijf: de activiteit, bestaande uit het bedrijfsmatig gelegenheid geven tot sekswerk vanuit ramen die zichtbaar zijn vanaf een voor publiek toegankelijke plaats. Met andere woorden, een seksbedrijf dat speciaal is ingericht op raamprostitutie.

Sekstheater of erotische uitgaansgelegenheid: een seksbedrijf gericht op entertainment, waar erotisch getinte voorstellingen of shows worden gegeven. Er vinden geen directe seksuele handelingen plaats tussen sekswerkers en klanten, maar de dienstverlening valt wel onder erotisch/pornografisch vermaak.

Seksbedrijf: de activiteit, bestaande uit het bedrijfsmatig gelegenheid geven tot sekswerk of tot het verrichten van seksuele handelingen voor/met een ander tegen betaling, dan wel het bedrijfsmatig aanbieden van vertoningen van erotischpornografische aard in een seksinrichting tegen betaling. Dit is een overkoepelende term die zowel klassieke bordelen en clubs omvat als escortbedrijven, raamprostitutiebedrijven, erotische massagesalons, sekstheaters enzovoort.

Seksclub / bordeel / privéhuis: vormen van besloten sekswerk waarbij klanten de sekswerker ontmoeten binnen een pand dat speciaal is ingericht voor prostitutie. Privéhuizen zijn kleinschaliger van opzet dan clubs en hebben meestal geen alcoholverkoop. In alle gevallen geldt dat de dienstverlening op basis van vrijwilligheid en tegen betaling plaatsvindt.

Seksinrichting: de voor het publiek toegankelijke besloten ruimte die onderdeel is van een seksbedrijf, waar bedrijfsmatig (of in een omvang alsof het bedrijfsmatig is) seksuele handelingen worden verricht of vertoningen van erotisch-pornografische aard plaatsvinden. Simpel gesteld is dit de fysieke locatie/pand waar sekswerk plaatsvindt.

Sekswerk: de uitwisseling van seksuele diensten tussen instemmende (meerderjarige) volwassenen tegen een vorm van beloning. Hieronder valt een breed scala aan activiteiten, zoals het verrichten van directe seksuele handelingen voor betaling (prostitutie), maar ook activiteiten als striptease, werk als pornoacteur/-actrice, webcamseks en telefoonseks. Prostitutie wordt gezien als een onderdeel van sekswerk.

Sekswerker: degene die seksuele diensten verleent aan een ander tegen betaling. In officiële regelgeving wordt vaak nog de term prostituee gebruikt voor iemand die tegen betaling seksuele handelingen verricht met of voor een klant. Sekswerkers in Nederland moeten meerderjarig zijn (18+, in veel gemeenten geldt 21+ als norm voor legaal werken) en werken vrijwillig.

Straatsekswerk: ook straatprostitutie of tippelprostitutie genoemd; dit is prostitutie die plaatsvindt in de openbare ruimte. Sekswerkers benaderen (of worden benaderd door) klanten op straat, vaak in daartoe aangewezen gebieden of zogenaamde tippelzones. Veel Nederlandse steden hebben hun tippelzones in de afgelopen decennia gesloten.

Vestigingscriteria: de regels en uitgangspunten die de overheid hanteert bij het bepalen waar een bedrijf zich mag vestigen, met als doel een goede ruimtelijke ordening en leefomgeving te waarborgen. In het kader van sekswerkbeleid duidt dit op specifieke voorwaarden waaraan een locatie moet voldoen om er een seksinrichting te kunnen exploiteren.

Zelfredzaamheid: in algemene zin het vermogen van een persoon om zelfstandig zijn/haar leven te leiden en persoonlijke problemen op te lossen. Een sekswerker die zelfredzaam is, is in staat om eigen keuzes te maken en te bepalen onder welke omstandigheden hij/zij werkt, en om hulp te organiseren als dat nodig is. Dit betekent ook dat een sekswerker zelf zijn/haar inkomsten beheert, eigen huisvesting regelt en grenzen stelt in het werk.